سانترال تهران
سانترال بنابراین، تلفن سانترال همان چیزی است که مک لوهان آن را "رسانه خنک" می نامد، رسانه ای که صدا را از طریق انتقال اطلاعات کمی نسبت به رسانه های دیگر با وفاداری بالاتر بازتولید می کند. و تلفن سانترال های همراهی که در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 به عموم معرفی شدند، چند کاره هستند. نه تنها می توانید تماس تلفن سانترالی برقرار کنید، بلکه می توانید موسیقی ضبط شده را نیز پخش کنید، عکس های دیجیتالی بگیرید یا حتی با استفاده از همان دستگاه در اینترنت جستجو کنید. از آنجایی که این تلفن سانترال های جدید متن، تصویر و صدا را ترکیب می کنند، به قول مک لوهان، اطلاعات بیشتری نسبت به تلفن سانترال های قدیمی به تنهایی ارائه می دهند. نظریه پردازان دیگری مانند آویتال رونل بر راه هایی تأکید کرده اند که از طریق آن تلفن سانترال مفاهیم رایج سوبژکتیویته را متزلزل یا بی ثبات می کند. مشابه مک لوهان، رونل استدلال می کند که تلفن سانترال «به جایی متصل می شود که ارتباط کمی وجود داشته یا اصلاً وجود ندارد»11 و «تکنولوژی به بدن نفوذ کرده است»12 جالب توجه است که رونل بر کیفیت «اسکیزوفرنیک» تلفن سانترال تأکید می کند: توانایی آن در ارائه. صداهایی که بلندگوها نیستند. به طور کلی، تلفن سانترال به عنوان یک اکتشافی عمل می کند که با آن رونل می تواند تشکیلات فلسفی و فرهنگی را تجزیه و تحلیل کند. استدلال رونل ممکن است در وهله اول به مسائل فلسفه مربوط شود، اما همچنین می توان آن را به عنوان استدلالی برای روش هایی درک کرد که به رغم توهمی که تلفن سانترال ممکن است ارائه دهد، بی واسطگی خارج از دسترس ما است. 
تلفن سانترال قدیمی
سانترال این اطلاعات که در هشدار گری یافت نمی شود، بعید است که از ذهن دیگری به جز ذهن بل آمده باشد، و حامیان بل احساس می کنند که برتر از توصیف گری است. بل در اینجا روشی را که با آن فرستنده مایع خود در 10 مارس 1876 ساخته و راه اندازی شد، توضیح می دهد. هشدار گری یک فرستنده مایع را توصیف می کند که مستلزم دو الکترود است که تقریباً، اما نه کاملاً لمس می شوند. هر دو الکترود در مایع غوطه ور هستند، که باید در یک ظرف عایق مانند شیشه ای قرار می گرفت، همانطور که در اخطار ذکر شد. این وسیله ای است که گری در نقاشی اخطار خود به تصویر کشیده است. فرستنده مایع بل در 10 مارس 1876 مطابق با مشخصات مندرج در اخطار گری نبود، بلکه بر اساس مشخصات درخواست ثبت اختراع بل ساخته شد. موقعیت الکترودهای بل به طور اساسی با اخطار گری متفاوت بود. الکترودهای بل نسبتاً دور از هم بودند، یکی فقط سطح مایع را لمس می کرد و در آن موقعیت توسط دیافراگم که به صدای انسان پاسخ می داد بر روی آنها اثر می گذاشت. این الکترود است که درست همانطور که بل در درخواست ثبت اختراع خود توضیح داده عمل می کند: «...هر چه سیم رسانا عمیق تر در جیوه یا مایع دیگر غوطه ور شود، مایع مقاومت کمتری در برابر عبور جریان ارائه می دهد. این دستگاهی است که در دفترچه یادداشت بل در 9 مارس به تصویر کشیده شده است و برخی آن را شبیه به آنچه در اخطار خاکستری نشان داده شده می دانند. اگرچه هر دو دستگاه به درستی فرستنده مایع نامیده می شوند، اما در واقع کاملاً متفاوت هستند. بل این کار را انجام داد. با توسعه اطلاعات موجود در اخطار گری، به یک فرستنده مایع کارآمد دست یابید. 
سانترال تهران
سانترال بنابراین، تلفن سانترال همان چیزی است که مک لوهان آن را "رسانه خنک" می نامد، رسانه ای که صدا را از طریق انتقال اطلاعات کمی نسبت به رسانه های دیگر با وفاداری بالاتر بازتولید می کند. و تلفن سانترال های همراهی که در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 به عموم معرفی شدند، چند کاره هستند. نه تنها می توانید تماس تلفن سانترالی برقرار کنید، بلکه می توانید موسیقی ضبط شده را نیز پخش کنید، عکس های دیجیتالی بگیرید یا حتی با استفاده از همان دستگاه در اینترنت جستجو کنید. از آنجایی که این تلفن سانترال های جدید متن، تصویر و صدا را ترکیب می کنند، به قول مک لوهان، اطلاعات بیشتری نسبت به تلفن سانترال های قدیمی به تنهایی ارائه می دهند. نظریه پردازان دیگری مانند آویتال رونل بر راه هایی تأکید کرده اند که از طریق آن تلفن سانترال مفاهیم رایج سوبژکتیویته را متزلزل یا بی ثبات می کند. مشابه مک لوهان، رونل استدلال می کند که تلفن سانترال «به جایی متصل می شود که ارتباط کمی وجود داشته یا اصلاً وجود ندارد»11 و «تکنولوژی به بدن نفوذ کرده است»12 جالب توجه است که رونل بر کیفیت «اسکیزوفرنیک» تلفن سانترال تأکید می کند: توانایی آن در ارائه. صداهایی که بلندگوها نیستند. به طور کلی، تلفن سانترال به عنوان یک اکتشافی عمل می کند که با آن رونل می تواند تشکیلات فلسفی و فرهنگی را تجزیه و تحلیل کند. استدلال رونل ممکن است در وهله اول به مسائل فلسفه مربوط شود، اما همچنین می توان آن را به عنوان استدلالی برای روش هایی درک کرد که به رغم توهمی که تلفن سانترال ممکن است ارائه دهد، بی واسطگی خارج از دسترس ما است.
تلفن سانترال قدیمی
سانترال این اطلاعات که در هشدار گری یافت نمی شود، بعید است که از ذهن دیگری به جز ذهن بل آمده باشد، و حامیان بل احساس می کنند که برتر از توصیف گری است. بل در اینجا روشی را که با آن فرستنده مایع خود در 10 مارس 1876 ساخته و راه اندازی شد، توضیح می دهد. هشدار گری یک فرستنده مایع را توصیف می کند که مستلزم دو الکترود است که تقریباً، اما نه کاملاً لمس می شوند. هر دو الکترود در مایع غوطه ور هستند، که باید در یک ظرف عایق مانند شیشه ای قرار می گرفت، همانطور که در اخطار ذکر شد. این وسیله ای است که گری در نقاشی اخطار خود به تصویر کشیده است. فرستنده مایع بل در 10 مارس 1876 مطابق با مشخصات مندرج در اخطار گری نبود، بلکه بر اساس مشخصات درخواست ثبت اختراع بل ساخته شد. موقعیت الکترودهای بل به طور اساسی با اخطار گری متفاوت بود. الکترودهای بل نسبتاً دور از هم بودند، یکی فقط سطح مایع را لمس می کرد و در آن موقعیت توسط دیافراگم که به صدای انسان پاسخ می داد بر روی آنها اثر می گذاشت. این الکترود است که درست همانطور که بل در درخواست ثبت اختراع خود توضیح داده عمل می کند: «...هر چه سیم رسانا عمیق تر در جیوه یا مایع دیگر غوطه ور شود، مایع مقاومت کمتری در برابر عبور جریان ارائه می دهد. این دستگاهی است که در دفترچه یادداشت بل در 9 مارس به تصویر کشیده شده است و برخی آن را شبیه به آنچه در اخطار خاکستری نشان داده شده می دانند. اگرچه هر دو دستگاه به درستی فرستنده مایع نامیده می شوند، اما در واقع کاملاً متفاوت هستند. بل این کار را انجام داد. با توسعه اطلاعات موجود در اخطار گری، به یک فرستنده مایع کارآمد دست یابید.
سانترال تبریز و سیستم سانترال