قیمت دستگاه سانترال دیجیتال
سانترال برای مثال، فرض کنید تلاش های بازاریابی آنلاین خود را بر روی بهینه سازی موتورهای جستجوی ارگانیک، تبلیغات بنری و بازاریابی پرداخت به ازای کلیک متمرکز کرده اید. بازدیدکنندگان سایت شما که از جستجوی ارگانیک آمده اند، هنگام ورود یک شماره تلفن سانترال را می بینند، بازدیدکنندگانی که از طریق پرداخت به ازای کلیک آمده اند، شماره تلفن سانترال دیگری را می بینند و بازدیدکنندگان از تبلیغات بنری شماره تلفن سانترال دیگری را می بینند - و برنامه تجزیه و تحلیل وب سایت DTNI شما این شماره را ردیابی می کند. منبع هر یک از این سرنخ ها درج شماره تلفن سانترال پویا یک پیکربندی بسیار ساده است و با DTNI، هیچ محدودیتی برای تعداد کانال هایی که می توانید ردیابی کنید وجود ندارد. از نظر تئوری، می توانید برای هر عبارت کلیدی فردی که به صورت ارگانیک هدف قرار می دهید، یک شماره تلفن سانترال متفاوت در وب سایت خود نشان دهید. یکی برای هر عبارت پرداخت به ازای کلیک، یکی برای هر پیوند متفاوتی که به سایت شما اشاره می کند، و غیره. بدیهی است که جزئیات در درج شماره تلفن سانترال پویا مشکلی ندارد (اگرچه ممکن است قیمت هزاران شماره ردیابی باشد). از آنجایی که سیستم های DTNI که امروزه ارائه می شوند اساساً مبتنی بر کوکی هستند، در این نوع فناوری تحلیل وب سایت تأخیر وجود دارد. به عبارت دیگر، اگر یک روز یک نفر وب سایت شما را از طریق یک تبلیغ PPC پیدا کند و سایت شما را فقط چند روز بعد نشانه گذاری کند تا به آن بازگردد، همچنان شماره PPC تعیین شده را می بیند. به این ترتیب، درج شماره تلفن سانترال پویا اجازه می دهد تا یک سرنخ پنهان (به درستی) به تلاش های بازاریابی موتور جستجوی شما نسبت داده شود و نه به کانال ناشناخته. هنگامی که تصمیم گرفتید کدام منابع ترافیکی را می خواهید ردیابی کنید، باید تمام اطلاعات DTNI را به طور منظم برای تجزیه و تحلیل حجم تماس تلفن سانترالی و عملکرد بعدی برای هر یک از منابع خود جمع آوری کنید. این شامل بررسی تماس های تلفن سانترالی برای هر کانال و تطبیق داده ها با وضعیت مشتریان احتمالی (بسته، مرده، هنوز فعال و غیره) است. استفاده از DTNI به عنوان بخشی از تجزیه و تحلیل مداوم وب سایت شما به وضوح می تواند کمی کار کند، اما مزایای آن آشکار است. 
تلفن سانترال در کرج
سانترال تلفن سانترال قوطی حلبی نوعی دستگاه انتقال گفتار آکوستیک (غیر الکتریکی) است که از دو قوطی حلبی، لیوان کاغذی یا اقلامی به شکل مشابه که به دو انتهای یک رشته یا سیم محکم وصل شده اند، تشکیل شده است. این یک مورد خاص از تلفن سانترال مکانیکی است که در آن صدا (یعنی ارتعاشات در هوا) به ارتعاشات در امتداد یک محیط مایع یا جامد تبدیل می شود. این ارتعاشات از طریق رسانه (رشته) منتقل می شود و سپس دوباره به صدا تبدیل می شود. قبل از اختراع تلفن سانترال الکترومغناطیسی، دستگاه های صوتی مکانیکی برای انتقال کلمات گفتاری و موسیقی در فاصله ای دورتر، سریع تر از سرعت صوت در هوا وجود داشت. از سال 1664 تا 1665 هوک انتقال صدا را از طریق یک سیم کشیده و کشیده آزمایش کرد. تلفن سانترال قوطی آکوستیک بسیار مشابه، یا "تلفن سانترال عاشق" نیز قرن هاست که شناخته شده است. این دو دیافراگم را با یک سیم یا سیم محکم به هم متصل می کند، که صدا را با ارتعاشات مکانیکی از یکی به دیگری در طول سیم (و نه توسط جریان الکتریکی مدوله شده) منتقل می کند. نمونه کلاسیک اسباب بازی کودکان است که از اتصال کف دو لیوان کاغذی، قوطی های فلزی یا بطری های پلاستیکی با رشته ای محکم ساخته می شود. برای مدت کوتاهی، تلفن سانترال های صوتی به عنوان رقبای ویژه تلفن سانترال های الکتریکی به بازار عرضه شدند، زیرا در محدوده حفاظت از حق ثبت اختراع آن قرار نمی گرفتند. زمانی که حق ثبت اختراع تلفن سانترال الکساندر گراهام بل منقضی شد و ده ها شرکت جدید تلفن سانترال در بازار هجوم آوردند، تولیدکنندگان تلفن سانترال های صوتی نتوانستند رقابت کنند و به سرعت از کار خارج شدند. حداکثر برد آنها بسیار محدود بود، اما صدها نوآوری فنی (که منجر به حدود 300 پتنت شد) برد آنها را به تقریباً نیم مایل (800 متر) یا بیشتر در شرایط ایده آل افزایش داد. نمونه ای از این شرکت ها «شرکت تأمین تلفن سانترال پالسیون» از ماساچوست Lemuel Melett بود که نسخه آن را در سال 1888 طراحی کرد و آن را در راه آهن راه آهن، ظاهراً با برد 3 مایل (4.8 کیلومتر) مستقر کرد. در قرن ها قبل از رایج شدن قوطی های حلبی و لیوان های کاغذی، از فنجان های دیگری استفاده می شد و گاهی اوقات به این وسایل «تلفن سانترال عشاق» می گفتند. در طول قرن بیستم، آنها در پیش دبستانی ها و مدارس ابتدایی برای آموزش ارتعاش صدا به کودکان رایج شدند. هنگامی که سیم کشیده می شود و شخصی در یکی از قوطی ها صحبت می کند، قسمت پایین آن به عنوان یک دیافراگم عمل می کند و امواج صوتی را به ارتعاشات مکانیکی طولی تبدیل می کند که کشش سیم را تغییر می دهد. این تغییرات کشش امواج طولی را در سیم ایجاد می کند که به قوطی دوم می رود و باعث می شود کف آن به شکلی شبیه به قوطی اول ارتعاش کند و در نتیجه صدایی را که توسط شخص دوم شنیده می شود دوباره ایجاد می کند. سیگنال را می توان با حداقل دو روش به اطراف گوشه ها هدایت کرد: روش اول ایجاد یک حلقه در رشته است که سپس پیچ خورده و به شی دیگری متصل می شود. دومی از یک قوطی اضافی که در راس گوشه قرار دارد استفاده می کند. رشته از طریق پایه قوطی رد می شود تا از تماس با جسمی که سیگنال به اطراف آن هدایت می شود جلوگیری شود. مک وی، دانیل پی. تاریخچه اولیه تلفن سانترال: 1664-1866: آزمایش های آکوستیک و اختراعات آکوستیک رابرت هوک در 18-06-2013 در وب سایت دانشگاه کلمبیا، ماشین Wayback، بایگانی شده است. در 15 ژانویه 2013 بازیابی شده است. این اثر به نوبه خود به موارد زیر اشاره می کند: - ریچارد والر و ویرایش شده توسط RT چگونه می توانید تلفن سانترال ها را در گوشه و کنار بچرخانید؟ 
سانترال تبریز و سیستم سانترال